Από που έρχονται οι πρόσφυγες;

Author: Share:

Χθες βράδυ κυκλοφόρησε στα social media μια σειρά φωτογραφιών του Khaled Barakeh. Σε αυτές μπορούσε κανείς να δει τα πτώματα μικρών παιδιών και ενηλίκων, από τους ογδόντα ανθρώπους από τη Συρία και την Παλαιστίνη, οι οποίοι πνίγηκαν στα ανοιχτά της Λιβύης, στη προσπάθειά τους να φτάσουν στην Ευρώπη.Είναι εικόνες σκληρές, που δεν τις χωρά ανθρώπου νους. Δυστυχώς, όμως, αποτελούν αποτύπωση της μαύρης πραγματικότητας και του δράματος που ζει η Μεσόγειος εδώ και αρκετά χρόνια, άλλα τους τελευταίους μήνες σε μεγαλύτερη ένταση.

Η αλήθεια είναι πως προβληματίστηκα αρκετά για το αν θα έπρεπε να αναδημοσιεύσω αυτές τις φωτογραφίες εδώ, ακόμα και αυτή την στιγμή που γράφω το κείμενο το σκέφτομαι, άλλα το αποφεύγω. Όχι για να τις κρύψω «κάτω από το χαλί» (τις βρίσκετε παντού στο internet, όσοι έχετε γερό στομάχι μπορείτε να τις δείτε και στο προφίλ του Khaled), ή για να τις αγνοήσω – πως να το κάνεις άλλωστε! – άλλα γιατί έτσι κι αλλιώς δείχνουν ένα μικρό μέρος του τι πραγματικά συμβαίνει στην Συρία και στα σύνορα της Ευρώπης.

Θα έπρεπε να αναλογιστούμε ίσως, από που έρχονται οι χιλιάδες των ανθρώπων, που φθάνουν καθημερινά στις ακτές της Λέσβου, των άλλων νησιών της Ελλάδας και των χωρών της Μεσογείου. Στο «που» δεν αναφερόμαστε ως ένα σημείο στον χάρτη, άλλα ως μια κατάσταση.

Τα στατιστικά, που σας μεταφέραμε πριν από λίγες ημέρες,  «έλεγαν» πως περισσότεροι από το 80% αυτών των ανθρώπων έρχονται από την Συρία, μια χώρα γκρεμισμένη από τον πόλεμο, όπου καθημερινά χάνουν την ζωή τους εκατοντάδες άνθρωποι, ανάμεσά τους πολλά παιδιά. Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι χαρακτηριστικές για το τι συμβαίνει εκεί:

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Αυτές είναι πολύ ήπιες εικόνες, σε σχέση με εκείνες που δείχνουν ανθρώπους να κολυμπούν σε λίμνες αίματος, να σφαδάζουν ετοιμοθάνατοι σε αυτοσχέδια νοσοκομεία ή ακόμα και νεκρά παιδιά.

Βέβαια, το ότι φεύγουν από την Συρία δεν σημαίνει για όλους, ότι σώθηκαν. Μόλις προχθές ανακαλύφθηκε στην Αυστρία εγκαταλελειμμένο  φορτηγό, όπου στοιβάζονταν τα παγωμένα πτώματα περίπου εβδομήντα ανθρώπων. Αμέτρητος και ο αριθμός των ανθρώπων, που έχουν χάσει την ζωή τους στη θάλασσα. Ποιος ξέρει για πόσους θανάτους δεν μάθαμε ποτέ…

Πριν λίγες ημέρες, ο Γιάννης Χαρούλης στη συναυλία του στην Μυτιλήνη, σχολιάζοντας την εικόνα των χιλιάδων προσφύγων στο νησί, ευχήθηκε να σβήσουν από το μυαλό των παιδιών τουλάχιστον τα όσα έχουν ζήσει. Από την άλλη, συμπλήρωσε, από τέτοιες μνήμες είναι χτισμένη και η δική μας πατρίδα.

Είναι δεδομένο, πως τα μέσα και οι αντοχές που έχουμε σαν νησί και σαν χώρα, για να υποδεχθούμε όλο αυτό το κύμα προσφύγων, είναι περιορισμένα. Οφείλουμε όμως να τα εξαντλήσουμε για να υποδεχθούμε και να βοηθήσουμε στους πρόσφυγες πολέμου, που φθάνουν εδώ για να σώσουν τις ζωές τους. Όχι επειδή το επιβάλει η ιστορική μνήμη, αλλά ο ανθρωπισμός μας.

Φωτογραφίες: Getty Images

Θυμηθείτε ποια είναι η άποψη των παιδιών από την Συρία για την Ειρήνη.