Η δύσμοιρη οδός Κομνηνάκη

Author: Share:

Εδώ και πάρα πολύ καιρό έχει ληφθεί η απόφαση πεζοδρόμησης τόσο της οδού Κομνηνάκη, όσο και της Ερμού, και μάλιστα έχει τοποθετηθεί η ανάλογη σήμανση, ώστε να απαγορεύεται η διέλευση των δρόμων αυτών από οποιοδήποτε όχημα. Αυτό, σε οποιαδήποτε άλλη κοινωνία, όπου τα πράγματα λειτουργούν φυσιολογικά, θα σήμαινε πως κανένας οδηγός δεν θα διερχόταν από τους δρόμους. Κάπου, που τα πράγματα λειτουργούν φυσιολογικά είπαμε, όχι στην Μυτιλήνη ή στην Ελλάδα γενικότερα…

Η πραγματικότητα είναι, πως ελάχιστοι οδηγοί σέβονται το γεγονός ότι η οδός Κομνηνάκη είναι πλέον πεζόδρομος. Δεν αναφέρομαι σε κάποια μεμονωμένα περιστατικά, άλλα σε συνήθη τακτική. Αρκεί να σταθείς έστω για λίγα λεπτά εκεί παραδίπλα, και θα δεις δεκάδες οδηγούς να έρχονται από την οδό Αθανασίου Μητρέλια (Λαδάδικα) και να στρίβουν δεξιά στον πεζόδρομο, σαν να μην υπάρχει η σήμανση. Πολλές φορές, μάλιστα, «μπαίνουν» στον δρόμο με πολύ μεγάλη ταχύτητα ή και τον χρησιμοποιούν με αντίθετη κατεύθυνση, προς την οδό Μητροπόλεως, θέτοντας σε κίνδυνο τους πεζούς και, φυσικά, τους  εαυτούς τους.

Διαβάστε επίσης: Σιγά μωρέ, ενοχλώ κανέναν;

Είναι χαρακτηριστικά και τα όσα συνέβησαν, πριν από λίγες ημέρες σε αυτό το σημείο. Στο παρακείμενο βιβλιοπωλείο, ήταν προγραμματισμένη μία εκδήλωση. Τόσο κατά την διάρκεια της προετοιμασίας, όπου στήθηκαν καρέκλες ακριβώς έξω από το βιβλιοπωλείο, όσο και κατά την ίδια την εκδήλωση, ήταν έκδηλη η απογοήτευση των οδηγών (η οποία κάποιες λίγες φορές εκφραζόταν και με διάφορα κοσμητικά επίθετα…), που έστριβαν στην Κομνηνάκη, άλλα δεν μπορούσαν να περάσουν!

Η λύση είναι – μάλλον – απλή: κολωνάκια ή μικρά κάγκελα, όπως αυτά που υπάρχουν λίγα μέτρα πιο δίπλα για να μην περνούν ή/και παρκάρουν ασυνείδητοι στην στοά Μαλλιαρού. Έτσι, αφού δεν υπάρχει συνείδηση των οδηγών, που θα ήταν και το ιδανικό, τουλάχιστον δεν τους επιτρέπεις να παρανομήσουν.

Το έχουμε ξαναγράψει, όλη αυτή η περιοχή (Λαδάδικα, Κουμιδιά, Κομνηνάκη) θα μπορούσε να αποτελέσει πνεύμονα μικρών υπαίθριων πολιτιστικών δράσεων. Αρκεί, πριν από αυτό, να κάνουμε το αυτονόητο. Να την σεβαστούμε κι εμείς οι ίδιοι…