Το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης έρχεται Μυτιλήνη

Author: Share:

Όχι μία, ούτε δύο, άλλα είκοσι επτά ταινίες από το πρόσφατο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης θα προβληθούν στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης (με δωρεάν είσοδο) από τις 2 έως τις 6 Απριλίου. Το ακριβές πρόγραμμα δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη, άλλα οι ταινίες που θα προβληθούν είναι οι εξής:

1.Burning from the Inside- 64’

Ένα αντιφασιστικό ντοκιμαντέρ που διαδραματίζεται στο Βερολίνο και στην Αθήνα. Χρησιμοποιώντας ως άξονα την άνοδο της Χρυσής Αυγής, παρουσιάζει τον εκφασισμό και την αποσύνθεση της ελληνικής κοινωνίας όπως την βιώνουν οι Έλληνες μετανάστες στη Γερμανία, που αγωνίζονται από μακριά. Με αφετηρία τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα και τον αντίκτυπό της σε Ελλάδα και Γερμανία, η ταινία αμφισβητεί τη λειτουργία των πολιτικών και κοινωνικών δομών, καθώς και τη λειτουργικότητα του καπιταλισμού και της δημοκρατίας. Αντιπαραθέτoντας τις εξελίξεις στην Ελλάδα με τον αντίκτυπό τους στη Γερμανία, δίνει παγκόσμια διάσταση στο πρόβλημα του ναζισμού, θέτει ερωτήματα για τη θέση της Γερμανίας στην Ευρώπη, παρουσιάζει τη δύναμη του λαού όταν αυτός είναι ενωμένος και αναδεικνύει τους λόγους που έκαναν την Ελλάδα μια χώρα «φλεγόμενη εκ των έσω».

 

  1. We Are Fucked, Sunshine!- 61’

Πώς ζει κανείς σε μια χώρα όπου κυριαρχεί η κατάρρευση, η απελπισία και το χάος; Πέρα από όλα τα στερεότυπα σχετικά με την ευρωκρίση, το ντοκιμαντέρ δείχνει ένα οικείο πορτρέτο μίας χαμένης γενιάς στην Ελλάδα εν μέσω κρίσης – ειλικρινές, χωρίς συμβιβασμούς, μερικές φορές αστείο, αλλά πάντα προσγειωμένο.

 

  1. Πυρπόληση γυναικών στην Καλή Συκιά – «Ολοκαύτωμα» από Γερμανούς Ναζί κατά τη διάρκεια της κατοχής / Burning Women at kali Sykia by German Nazis-61’

Πρόκειται για ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ, σχετικά με τις θηριωδίες και βαρβαρότητες, των Γερμανών ναζί, σε βάρος κατοίκων σε χωριά στο Ρέθυμνο, στη Nότια Κρήτη, στη διάρκεια της κατοχής. Συγκεκριμένα, στα ορεινά χωριά Καλή Συκιά, Σελιά και Ροδάκινο, ναζί έκαψαν ζωντανές γυναίκες και ηλικιωμένους, μεταξύ αυτών και μια έγκυο κι έναν 86χρονο, που αντιστάθηκαν στην εισβολή στα σπίτια τους και δεν μαρτύρησαν που ήταν κρυμμένοι οι άνδρες τους, τους οποίους οι Γερμανοί έψαχναν να εκτελέσουν. Στο ιστορικό ντοκιμαντέρ περιλαμβάνονται μαρτυρίες συγγενών των θυμάτων, αλλά και κατοίκων που έζησαν τα βάρβαρα αυτά γεγονότα, το 1943. Χαρακτηριστική είναι η φράση μιας γυναίκας που λέει, μεταξύ άλλων, ότι «βουίζουν ακόμα στο χωριό αλλά και στα αυτιά των κατοίκων τα ουρλιαχτά των γυναικών που καιγόντουσαν ζωντανές!»

 

  1. A Haircut Story- 75’

Τον Μάρτιο του 2013, η Κύπρος έγινε η πρώτη χώρα στην Ευρωζώνη στην οποία εφαρμόστηκε κούρεμα καταθέσεων, ως μέσο διάσωσης των προβληματικών τραπεζών της. Kαταθέτες των δύο μεγάλων τραπεζών του νησιού είδαν τις ανασφάλιστες καταθέσεις τους να μειώνονται δραματικά. Ένα χρόνο αργότερα, μία επιχειρηματίας μία συνταξιούχος, ένας Γερμανός καταθέτης κι ένας πρώην τραπεζικός υπάλληλος αφηγούνται τις προσωπικές τους ιστορίες. Η ανεργία αγγίζει επίπεδα ρεκόρ, ενώ μια ομάδα νέων ξεκινά μια πρωτοβουλία για το μέλλον. Παράλληλα, ένας δικηγόρος οδηγείται στο δικαστήριο ως κατηγορούμενος για μια πράξη πολιτικής ανυπακοής. Στο ντοκιμαντέρ αυτό, επτά διαφορετικές ιστορίες αναδύονται μέσα από τη μαύρη τρύπα των τραπεζών.

 

5.ΕΣΥ να με θυμάσαι / ESY Remember me-58’

 

Η ίδρυση του ΕΣΥ το 1983 παραμένει η λαοφιλέστερη μεταρρύθμιση της Μεταπολίτευσης, παρά τις λυσσαλέες επιθέσεις που δέχτηκε σχεδόν από την αρχή. Από το 2010, το πάλαι ποτέ κράτος πρόνοιας διαλύεται με ραγδαίους ρυθμούς, δίνοντας χώρο για πλιάτσικο πάνω στα συντρίμμια του. Το ντοκιμαντέρ ΕΣΥ να με θυμάσαι καταγράφει τις συνέπειες της λειτουργικής κατάρρευσης του δημόσιου συστήματος υγείας. Τις διαδοχικές μεταρρυθμίσεις, τις ατέλειωτες ώρες αναμονής στις εφημερίες, τη φυγή των νέων γιατρών, τη στέρηση του δικαιώματος φροντίδας και περίθαλψης για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους και την καταδίκη σε θάνατο για τους ασθενείς που δεν έχουν να πληρώσουν. Το ΕΣΥ να με θυμάσαι είναι μια αναφορά σε αυτό που κάποτε θέλησε να είναι, σ’ αυτό που υπήρξε και σ’ αυτό που θα μπορούσε να γίνει το ΕΣΥ.

  1. Ολυμπία / Olympia- 45’

Η Ολυμπία στα 33 της χρόνια και ήδη 3 μηνών έγκυος, μαθαίνει πως έχει καρκίνο στον πνεύμονα. Πρόκειται για ένα σπάνιο και ξεχωριστό ιατρικό περιστατικό. Μετά από πολλές αμφιταλαντεύσεις και δυσκολίες, θα κρατηθεί το έμβρυο και θα γεννηθεί ένα υγιέστατο μωρό, ο Παναγιώτης. Τέσσερεις μήνες μετά τον τοκετό και ενώ ο καρκίνος καλπάζει, με πρωτοβουλία του γιατρού της, Ιάκωβου Άντζελ, θα μείνουμε για 4 μέρες κοντά στην Ολυμπία και την οικογένειά της, καταγράφοντας ό,τι μπορούσαμε και ό,τι μας επέτρεπε η κατάσταση…

 

  1. Το πέρασμα του κομήτη Ρεμπώ από την Κύπρο / The Comet Rimbaud Passing Over Cyprus- 53’

Ένα γυμνασιόπαιδο στην Ελλάδα του 1975 ανακαλύπτει τον Αρθούρο Ρεμπώ από ένα τραγούδι των Μάνου Χατζιδάκι και Νίκου Γκάτσου, στον κύκλο τραγουδιών τους Αθανασία. Αργότερα, το ενδιαφέρον του για το τρομερό παιδί της γαλλικής λογοτεχνίας δεν περιορίζεται στο έργο του, αλλά επεκτείνεται και στην πολυτάραχη ζωή του, με έμφαση στη σχέση του με τον ελληνικό χώρο: στην πρώτη περίοδο των περιπλανήσεων του ποιητή (1875-1876) με προορισμό την Ελλάδα, προκειμένου να εργαστεί σ’ ένα νησί «κάτω από τον όμορφο ουρανό του Αιγαίου» και στη μετέπειτα παραμονή του στην Κύπρο, όπου εργάστηκε αρχικά ως επιστάτης γαλλικής κατασκευαστικής εταιρίας σε λατομείο της επαρχίας Λάρνακας (Δεκέμβριος 1978 – Μάϊος 1879) και στη συνέχεια ως αρχιεργάτης στην κατασκευή της θερινής έπαυλης του Άγγλου κυβερνήτη στο Τρόοδος (Μάρτιος- Ιούλιος 1880).

 

  1. Χαλκηδόνα / Chalkedon-73’

Το ντοκιμαντέρ έχει ως θέμα την ιστορική εξέλιξη της ασιατικής συνοικίας της Κωνσταντινούπολης, της Χαλκηδόνας, του σημερινού «Kadıkoy» όπως ονομάζεται στα τουρκικά. Γίνεται εκτενής αναφορά στη γεωγραφική θέση της περιοχής, τη συγκοινωνιακή της σύνδεση και την αρχιτεκτονική της παράδοση. Διεξοδικά παρουσιάζεται η θρησκευτική οργάνωση της ελληνικής κοινότητας, η παιδεία, η σχέση των κατοίκων με τη θάλασσα, τα επαγγέλματα, η κοινωνική και οικονομική ζωή του τόπου αλλά και στοιχεία σχετικά με τη συλλογική οργάνωση της κοινότητας. Το ντοκιμαντέρ καλύπτεται από προφορικές μαρτυρίες Ελλήνων και Τούρκων κατοίκων στη Χαλκηδόνα και στην Ελλάδα, εμπλουτισμένες από σπάνιο αρχειακό και σύγχρονο οπτικό υλικό. Μέσα από τις ιστορίες των Ελλήνων της κοινότητας, οι πρωταγωνιστές αναπολούν το παρελθόν και προβληματίζονται για το μέλλον, σε μια Πόλη που συνεχώς αλλάζει.

 

  1. Τα θηλυκά είναι εδώ / The Girls Are here- 45’

Το εθνογραφικό αυτό φιλμ αποτυπώνει τους τρόπους με τους οποίους οι διεθνείς χιπ χοπ και street διαγωνιστικοί χοροί χρησιμοποιούνται από τις γυναίκες της συγκεκριμένης χορευτικής σκηνής στη σύγχρονη Αθήνα. Το φιλμ περιγράφει τις ζωές δυο νεαρών κοριτσιών που χορεύουν «popping», «waacking» και «house dance», μέσα από αναστοχαστικές αφηγήσεις και χορευτικές διαντιδράσεις. Η ταινία περιηγείται στις καθημερινές τους δραστηριότητες και διαδρομές (ταξίδια, διαγωνισμοί, show, διδασκαλίες), εστιάζοντας στις εκφάνσεις της θηλυκότητας και του φύλου σ’ έναν ανδροκρατούμενο χώρο όπως η χιπ χοπ κουλτούρα και αναδεικνύει το ρόλο των χορών αυτών στην ανάπτυξη του ομαδικού πνεύματος και της γυναικείας ενσυναίσθησης και αλληλεγγύης.

 

  1. Στη φωλιά του χρόνου / In the nest of Time- 65’

Στην Ελλάδα, σε διάστημα δεκαπέντε χρόνων, η ταυτότητα μιας ανάπτυξης συγκρούστηκε βίαια με μια άλλη – εκείνη της κρίσης. Της οικονομικής, της κοινωνιολογικής, της περιβαλλοντικής κρίσης. Στο ντοκιμαντέρ Στη φωλιά του χρόνου, παρουσιάζεται η διαδρομή τριών νέων ανθρώπων, η δράση, τα κίνητρά τους για την επιλογή της ζωής τους, οι μικρές και μεγάλες στιγμές τους, ενώ οι ίδιοι, δεκαπέντε χρόνια μεγαλύτεροι πια, απαντούν στο ερώτημα τι είναι αληθινή ζωή και τι πραγματική επιθυμία. Ποιο είναι το όφελος και ποια η σχέση τους με τη φτώχεια και τον πλούτο αντίστοιχα; Πώς ερμήνευσαν και τοποθέτησαν το χρόνο της καθημερινότητάς τους; Τι αποτελέσματα είχε το χρονικό καταφύγιο που σταδιακά έφτιαξαν; Όλα αυτά, ο θεατής θα τα δει να εξελίσσονται μέσα σε πλούσια οικοσυστήματα της Ελλάδας.

 

  1. Ψ / Psy- 67’

«Η τρέλα είναι η μη κατανόηση της διαφορετικότητας του άλλου… Η θλίψη και ο πόνος αντιμετωπίζονται από την κοινωνία ως ακρότητες… Όταν αρρώστησα, ένιωσα φόβο και ντροπή. Δεν ήθελα να κλείσουν τον γιο μου στο ψυχιατρείο… Ήθελα να μ’ αγαπήσουν και να με καταλάβουν.» Φράσεις από ανθρώπους που έχουν βιώσει τον ψυχικό πόνο και τον εγκλεισμό. Εξομολογήσεις από πρόσωπα που δεν διστάζουν να μας μιλήσουν για τον δικό τους ξεχωριστό κόσμο. Τους συναντήσαμε στις καινούργιες δομές και δίκτυα, που δημιουργήθηκαν στο χώρο της ψυχικής υγείας τα τελευταία χρόνια, με στόχο να επανεντάξουν όλους αυτούς τους ανθρώπους στην κοινωνία, να τους μάθουν να διεκδικούν τις ζωές και τα όνειρα τους.

 

  1. Non Omnis Moriar- 67’

 

Ελλάδα της κρίσης και της ύφεσης. Mια απεργία που έμεινε στην ιστορία του εργατικού κινήματος. Νοέμβρης 2011. Στο εργοστάσιο της Ελληνικής Χαλυβουργίας οι μηχανές του εργοστασίου παγώνουν και η πύλη του εργοστασίου θα γίνει ο χώρος των συναντήσεων, των συζητήσεων, των εκδηλώσεων, των λογομαχιών. Εννιά μήνες εκεί, στους δρόμους της Αθήνας, της Ελευσίνας, στο Βόλο. Η απεργία ξεπέρασε τα ελληνικά σύνορα,έγινε γνωστή και αγκαλιάστηκε από χιλιάδες εργαζομένους του κόσμου. Οι σκηνές από την απεργία πλέκονται με την αφήγηση των χαλυβουργών, που μας αφηγούνται πώς βίωσαν την απεργία, και το voice over. Τι το ξεχωριστό είχε λοιπόν αυτή η απεργία;

 

  1. Ζωντανοί μες στο τσιμέντο / Alive in the Concrete-14’

Γκράφιτι: μια μορφή τέχνης σε δημόσιο χώρο που έχει να κάνει με τον εγωισμό, την οργή, την εξερεύνηση και την οικειοποίηση του περιβάλλοντος στο οποίο ζούμε. Στόχος της είναι η υπενθύμιση της ανθρώπινης ύπαρξης, άλλα και η επικοινωνία. Σκοπός αυτού του ντοκιμαντέρ είναι να αναδείξει το ρόλο της δημόσιας τέχνης στον αστικό ιστό και, μέσα από συνεντεύξεις και συλλογικές δράσεις, να παρουσιάσει την τέχνη του graffiti ως μια μορφή έκφρασης και αντίδρασης σε μια οικονομικά, ηθικά και πολιτικά εξαθλιωμένη πόλη.

 

  1. Dan Georgakas – Επαναστάτης της Διασποράς / Dan Georgakas – A Diaspora Rebel-53’

Ο ελληνικής καταγωγής Αμερικανός ποιητής, συγγραφέας, κριτικός κινηματογράφου και ακτιβιστής της Αριστεράς Νταν Γεωργακάς, αυτοβιογραφείται μπροστά στην κάμερα. Μια εξομολόγηση-ποταμός, όπου αναφέρεται στις ελληνικές ρίζες του, στο πώς είναι να μεγαλώνεις στην αυτοκινητούπολη του Ντιτρόιτ, και στις σπουδές του• στις φυλετικές διακρίσεις, στον πόλεμο του Βιετνάμ και πώς αυτά τον επηρέασαν στην ακτιβιστική του δράση• στις σχέσεις του με την Αριστερά και το Μαρξισμό• στη δράση του ως επικεφαλής των Ελληνοαμερικανών που αγωνίζονταν κατά της χούντας. Αναφέρεται επίσης στα βιβλία του, στο πάθος του για τον κινηματογράφο και στο περιοδικό Cineaste. Μια άλλη άποψη για τους Έλληνες της Αμερικής.

 

  1. Εδώ δεν υπάρχει Άσυλο / No Asylum here-116’

Δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ για την ανεξάρτητη μουσική σκηνή της Αθήνας της δεκαετίας του ’80 (punk, post punk, new wave). Μέσα από συνεντεύξεις μελών των συγκροτημάτων του ’80 και ατόμων που εμπλέκονταν στις μουσικές-κοινωνικές εξελίξεις, αλλά και μέσω της ιστορίας μιας γυναίκας που ψάχνει να βρει το χαμένο οικογενειακό της παρελθόν, αποτυπώνεται το κυρίαρχο συναίσθημα μιας εποχής (που πέρασε αλλά μοιάζει να είναι ακόμα παρούσα) όσο και κάποιων ανθρώπων που «γεννήθηκαν για να χάσουν, όχι για να διαπραγματεύονται».

 

  1. Little Island-12’

To Little Island περιγράφει την ιστορία ενός ανθρώπου που επέλεξε να ζει για 40 περίπου χρόνια σ’ ένα μικρό νησί. Μέσα από τα χρόνια κατάφερε να διαμορφώσει τη ζωή του και να επιβιώνει παρά τις αντίξοες συνθήκες. Η ζωή του όμως αναστατώνεται από την επιμονή των δασικών αρχών να τον απομακρύνουν από εκεί. Εκείνος όμως δεν είναι διατεθειμένος να εγκαταλείψει ποτέ το μικρό νησί.

 

  1. Προσκύνημα / Pilgrims-42’

 

Η δύναμη της πίστης να ξεπερνά τα όρια του νου είναι το Προσκύνημα. Αποτυπώνει την έκφραση της πίστης μέσα από τα σημαντικότερα προσκυνήματα στην ινδική χερσόνησο. Καταλήγει στο ύψιστο για τον ινδικό και θιβετανικό θρησκευτικό πολιτισμό, τον ιερό γύρο του βουνού Καϊλάς, στα υψίπεδα του Θιβέτ. Βιώνει με τους προσκυνητές την εκδήλωση της πίστης τους μέσα από τη θρησκευτική κατάνυξη, το χορό, τη μουσική, αλλά και μέσα από την υπέρβαση των σωματικών και νοητικών ορίων τους. Αντιλαμβάνεται το ρόλο του προσκυνήματος στη μεταμόρφωση του εγγενούς υπαρξιακού φόβου σε εμπιστοσύνη άνευ όρων.

 

  1. Παράδοξη πατρίδα / Paradoxical Fatherland-56’

Την περίοδο της γερμανικής κατοχής, ο Στάθης ήταν μόλις οκτώ ετών. Μια μέρα, οι ναζί επιτέθηκαν στο χωριό του και έκαψαν ζωντανούς συνολικά 353 κατοίκους. Ανάμεσά τους ήταν η 28χρονη μητέρα του, η γιαγιά του και τα τέσσερά του αδέλφια ηλικίας από ενάμιση έως δέκα ετών. Ο ίδιος κατάφερε να γλιτώσει μαζί με τον πατέρα του. Την περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου, ο πατέρας του καταδικάζεται σε θάνατο… Λίγο πριν εκτελεστεί, γράφει ένα γράμμα και δίνει εντολή στον γιο του να σπουδάσει. Ο Στάθης καταφεύγει στη Γερμανία και καταφέρνει να γίνει οδοντίατρος. Λόγω της αντιδικτατορικής του δράσης, αναγκάζεται να ζητήσει πολιτικό άσυλο στη… Γερμανία. Δημιουργεί οικογένεια με πέντε παιδιά –όπως και ο πατέρας του– και τους δίνει τα ονόματα των αδικοχαμένων αδελφών του…

 

  1. Oppression-45’

Ο ανέκαθεν βαλλόμενος χώρος της δημοσιογραφίας έρχεται τώρα αντιμέτωπος με την οικονομική κρίση. Όσο αυτή βαθαίνει, οι παρεμβάσεις στο δημοσιογραφικό έργο αυξάνονται και οι δημοσιογράφοι καλούνται να επιλέξουν αν θα ακολουθήσουν μία κεντρική γραμμή ή αν θα τολμήσουν να τηρήσουν διαφορετική στάση. Αυτοί που τολμούν, ρισκάρουν όχι μόνο να απολυθούν ή να διωχθούν νομικά, αλλά διακινδυνεύουν ακόμα και τη σωματική τους ακεραιότητα. Το Oppression παρουσιάζει μερικά μόνο από τα εκατοντάδες περιστατικά που δείχνουν ότι ένα από τα θύματα της κρίσης στην Ελλάδα είναι η ελευθεροτυπία.

 

  1. Παπόριας / Paporias-28’

 

Oι καραβομαραγκοί τείνουν να εκλείψουν. Πολλοί παραδίδουν τα όπλα. Κάποιοι ακόμη μάχονται με νύχια και με δόντια, να κρατήσουν και να μεταδώσουν το πολύτιμο κληροδότημα. Ένας απ’ αυτούς είναι και ο Δημήτρης Μωράκης –με το παρατσούκλι Παπόριας– στη Χίο, που ασχολείται με την παραδοσιακή ξυλοναυπηγική εδώ και πάνω από 40 χρόνια. Ο Δημήτρης Μωράκης δουλεύει σκληρά, με συνέπεια και αφοσίωση, πατώντας γερά στην παράδοση και ταυτόχρονα υλοποιώντας νέες κατασκευαστικές ιδέες με την πείρα και την έμπνευση ενός γνήσιου δημιουργού. Ριζωμένη στην παράδοσή μας, χειροπιαστή ιστορία μιας ικανότητας χιλιάδων χρόνων αλλά και προοπτική πολύπλευρη, γεμάτη μυστικά, η παραδοσιακή ξυλοναυπηγική τέχνη πρέπει να διατηρηθεί και να διδαχτεί σε νέους ανθρώπους, επειδή η αρχέγονη συνομιλία του δέντρου και της θάλασσας με ενδιάμεσο τον άνθρωπο δεν πρέπει να εκλείψει.

 

  1. ΕΣΥ να με θυμάσαι / ESY Remember me-58’

 

Η ίδρυση του ΕΣΥ το 1983 παραμένει η λαοφιλέστερη μεταρρύθμιση της Μεταπολίτευσης, παρά τις λυσσαλέες επιθέσεις που δέχτηκε σχεδόν από την αρχή. Από το 2010, το πάλαι ποτέ κράτος πρόνοιας διαλύεται με ραγδαίους ρυθμούς, δίνοντας χώρο για πλιάτσικο πάνω στα συντρίμμια του. Το ντοκιμαντέρ ΕΣΥ να με θυμάσαι καταγράφει τις συνέπειες της λειτουργικής κατάρρευσης του δημόσιου συστήματος υγείας. Τις διαδοχικές μεταρρυθμίσεις, τις ατέλειωτες ώρες αναμονής στις εφημερίες, τη φυγή των νέων γιατρών, τη στέρηση του δικαιώματος φροντίδας και περίθαλψης για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους και την καταδίκη σε θάνατο για τους ασθενείς που δεν έχουν να πληρώσουν. Το ΕΣΥ να με θυμάσαι είναι μια αναφορά σε αυτό που κάποτε θέλησε να είναι, σ’ αυτό που υπήρξε και σ’ αυτό που θα μπορούσε να γίνει το ΕΣΥ.

 

  1. Νανά / Nana-40’

Το ντοκιμαντέρ Νανά είναι το πορτρέτο μιας εβδομηντάχρονης τρανς γυναίκας που ζει στη Θεσσαλονίκη. Ο συνδυασμός αφήγησης, παρατήρησης και προσωπικού της αρχειακού υλικού δίνει μια εικόνα του πολυτάραχου παρελθόντος της, αλλά και της δύσκολης καθημερινότητας που αντιμετωπίζουν τα τρανς άτομα στην ελληνική πραγματικότητα.

 

  1. WHAT POLITICA – μια απολιτίκ ποδοσφαιρική ιστορία / WHAT POLITICA – An non Political Football Story- 68’

Το ντοκιμαντέρ εξετάζει το ιδιότυπο πρόταγμα του «No Politica», όπως εκφράστηκε από τους οργανωμένους οπαδούς του Ολυμπιακού, μιας ομάδας με ισχυρούς δεσμούς με την λαϊκή κοινωνία του Πειραιά και με μεγάλη επιρροή, τόσο στο πολιτισμικό όσο και στο πολιτικό κομμάτι της πόλης. Μπορεί μία κατά τα φαινόμενα αθώα προσπάθεια οπαδών να μείνουν εκτός γηπέδου τα κόμματα και η πολιτική να έχει εφαρμογή σε χώρους μαζικής έκφρασης και σε περίοδο έντονης πολιτικής όξυνσης; Τι θέση παίρνει μια «No Politica » κερκίδα μπροστά σε φαινόμενα ρατσισμού και πώς ανταποκρίνεται στο κάλεσμα των ιδιοκτητών της ίδιας ομάδας για μια δημοτική αρχή βασισμένη στην απήχηση και στα μέλη του σωματείου; Η απόσταση του «No Politica» από το «Super Politica» εκμηδενίζεται στο όνομα της ανώτερης αξίας και της ομάδας, και στην αφοσίωση σε ό,τι σχετίζεται με αυτήν.

 

  1. Φασισμός Α.Ε. / Fascism Inc.-74’

Το ντοκιμαντέρ διηγείται μικρές, άγνωστες ιστορίες από το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του φασισμού και τις διασυνδέσεις του με τα οικονομικά συμφέροντα κάθε εποχής. Μαζί ταξιδεύουμε από την Ιταλία του Μουσολίνι στην Ελλάδα της Κατοχής, του Εμφυλίου και της Δικτατορίας και από τη ναζιστική Γερμανία του Χίτλερ στο σήμερα. Το νέο ντοκιμαντέρ θα συνεχίσει στα βήματα του Debtocracy και του Catastroika, όπου περιγράψαμε τα αίτια της κρίσης χρέους, τις επιπτώσεις του μνημονίου, την κατάλυση της δημοκρατίας και το ολοκληρωτικό ξεπούλημα της χώρας.

 

  1. Το ψάρι στο βουνό – Πέραμα / The Fish on the mountain-97’

Το Πέραμα, μια «πόλη της ανάγκης», χτισμένη πρόχειρα γύρω από τη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, καταρρέει, καθώς ο πυρήνας της, η ναυπηγοεπισκευή, εξαφανίζεται στην Ελλάδα. Οι κάτοικοι προσπαθούν αιφνιδιασμένοι να κατανοήσουν την παγκοσμιοποιημένη οικονομία, τις συμμαχίες των εφοπλιστών και την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο φασισμός εξαπλώνεται, η αξία της ανθρώπινης ζωής μειώνεται και η εκποίηση της περιοχής στην κινέζικη εταιρία Cosco είναι η μόνη επίσημη αντιπρόταση. Πώς επιβιώνεις σε μια περιοχή με 80% ανεργία; Πώς διατηρείς τις αρχές σου; Καζάνια με χημικά, ψηλοί φράχτες, νεκρή γη, γυμνό βουνό. Μια παραθαλάσσια περιοχή χωρίς πρόσβαση στη θάλασσα. Μια χώρα μέσα στη θάλασσα, χωρίς ναυπηγεπισκευαστική βιομηχανία. Είναι μια αναπόφευκτη πολιτισμική εξέλιξη ή θέμα πολιτικών αποφάσεων;

 

  1. Ένας τόπος για όλους / A Place for Everyone-60’

Το ντοκιμαντέρ Ένας τόπος για όλους εξερευνά την ανθρωπογεωγραφία ενός χωριού της Ρουάντας, δύο δεκαετίες μετά τη γενοκτονία. Είκοσι χρόνια αργότερα, επιζώντες και δολοφόνοι ζουν ξανά ο ένας δίπλα στον άλλο, ενώ μια νέα γενιά έχει μεγαλώσει μέσα από μια εύθραυστη διαδικασία συμφιλίωσης. Γυρισμένο σε διάστημα τεσσάρων ετών, το ντοκιμαντέρ σκιαγραφεί τα πορτρέτα του Θαρσίς και της Μπενουάτ, δύο νέων από τη Ρουάντα, στην αναζήτησή τους για ένα καταφύγιο ανάμεσα στην αγάπη και στο μίσος, στην εκδίκηση και τη συγχώρεση.

 

  1. Μίλαντ – Ο πλανήτης μου… / Milad – My Planet… 64’

Ο Τζελανί παντρεύτηκε γυναίκα από διαφορετική φυλή. Για να μην τους σκοτώσουν, έφυγαν κρυφά από την πατρίδα τους. Με τα πόδια έφτασαν, μήνες μετά, σ’ ένα ποτάμι. Άλλοι, για να το περάσουν, πεθαίνουν• κι άλλοι μπαίνουν κολυμπώντας στην Ευρώπη. Όμως, στην πρώτη ευρωπαϊκή χώρα, την Ελλάδα, βρέθηκαν –με τα παιδιά τους– άστεγοι κι αποκλεισμένοι χωρίς να μπορούν να πάνε ούτε μπρος ούτε πίσω. Η μόνη λύση είναι να φτάσουν παράνομα στη Γερμανία, λένε οι διακινητές. Δεν υπάρχουν άλλα χρήματα για να περάσει ολόκληρη η οικογένεια. Ο Τζελανί, αντιμέτωπος με αυτό το δίλημμα, πρέπει να αποφασίσει. Αν φύγει ένα από τα παιδιά ασυνόδευτο και φτάσει σώο, θα καταφέρει να τραβήξει κοντά του και την υπόλοιπη οικογένεια. Τα παιδιά του θα μάθουν με βίαιο τρόπο πώς βρίσκει κανείς τον πλανήτη του ή πώς τον στήνει εξαρχής• και αν η Γερμανία είναι πραγματικά η λύση ή ένας νέος εφιάλτης.