Γιατί το Hollywood δεν ασχολείται με τις αληθινές αιματοχυσίες;

Author: Share:

Η Αμερική εδώ και πάρα πολλά χρόνια μαστίζεται από ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό. Την αιματοχυσία. Κάθε χρόνο θα ακούσουμε για τουλάχιστον ένα περιστατικό σε σχολείο, ή σταθμό, ή δεν ξέρουμε που αλλού, όπου κάποιος θα μπει με το όπλο του και έτσι απλά θα σκοτώσει κόσμο. Σε ένα έθνος το οποίο επιτρέπει την κατοχή οπλισμού έτσι απλά, και που είναι εθισμένο στη βία, έχουμε πολλά παραδείγματα τηλεοπτικών εκπομπών, βιβλίων και ταινιών να αφορούν τη βία. Οι κινηματογράφοι κάθε χρόνο είναι γεμάτοι με καταστροφικά blockbusters, με κτίρια που καταστρέφονται, με κόσμο που πεθαίνει, αλλά αυτό δεν συμβαίνει μόνο στα blockbusters, βλέπε “Age of Ultron”. Σε μία περιπέτεια όπως το “John Wick”, η βία είναι κανόνας.

Και μπορεί η σκληρότητα να είναι πλέον δεδομένη στους δέκτες μας, υπάρχει ένα κενό και αυτό αφορά τις πραγματικές ιστορίες των μαζικών εκτελέσεων. Υπάρχουν ταινίες που έχουν ασχοληθεί με αυτό, και μάλιστα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, όπως του Gus Van Sant, το “Elephant” και το αριστουργηματικό φιλμ του Lynne Ramsay “We Need to Talk About Kevin,” με την διαφορά ότι και τα δύο έχουν εστιάσει σε άλλους παράγοντες, και το γεγονός σαν γεγονός λέγεται μόνο, και απουσιάζει από την οθόνη. Πράγμα περίεργο καθώς το Hollywood επενδύει πολλά στο να παρουσιάζει βία.

Μία παλιότερη έρευνα του 2013 δείχνει ότι τα τελευταία 30 χρόνια, η βία με χρήση όπλου έχει τριπλασιαστεί στις PG-13 ταινίες, με ένα ποσοστό της τάξης του 94% να περιέχει τουλάχιστον μία σκηνή βίας. Και ενώ τραγωδίες σαν εκείνη των Διδύμων Πύργων χρησιμοποιούνται με κάθε λεπτομέρεια, κανείς δεν ασχολείται στον κινηματογράφο με ένα πραγματικό πρόβλημα όπως αυτό της παράνομης οπλοκατοχής και κατάχρησης.

Έχει επηρεαστεί αυτό το γεγονός από τις αποφάσεις του Harvey Weinstein; Το 2014 το στούντιο αποφάσισε πως η βία όπως εκείνη που είχε παρουσιαστεί παλιότερα στα Pulp Fiction και Reservoir Dogs, ταινίες που είχε αναλάβει η Weinstein Co., θα πρέπει να απουσιάζει. Ασχέτως βέβαια αν τον Δεκέμβριο θα δούμε από την εταιρεία τη νέα ταινία του Tarantino, “The Hateful Eight”, το οποίο δεν μπορεί, όλο και κάτι σε θάνατο με όπλα θα έχει.

Η απουσία τέτοιου είδους ταινιών έχει εξήγηση. Ασχέτως αν είσαι υπέρ ή κατά της οπλοκατοχής, κανένας δεν θέλει να δει μία κινηματογραφική εκδοχή ενός σχολείου στο οποίο θανατώνονται χωρίς συγκεκριμένο λόγο μαθητές, από το όπλο ενός παράφρονα. Γιατί ένα στούντιο να ρίξει λεφτά για κάτι τέτοιο, ενώ μπορείς απλά να δεις ένα δελτίο ειδήσεων; Εξαιρέσεις όπως τα Elephant και Polytechnique παραμένουν εξαιρέσεις και είναι φυσικά εκτός των μεγάλων studio του Hollywood.

Το μυστήριο όμως παραμένει. Τα δύσκολα θέματα δεν εμπόδιζαν ποτέ τους σκηνοθέτες. Στην πραγματικότητα η αιματοχυσία είναι αγαπημένο θέμα. Από το “Hunger Games” και το “Battle Royale”, στα “24”, μέχρι και το “Scandal” οι οθόνες μας είναι γεμάτες με θύματα βουτηγμένα στα αίμα. Η πηγή έμπνευσης και θεματολογίας είναι ανεξάντλητη, και ειδικά σε ό,τι αφορά τις μαζικές εκτελέσεις.

Αυτό που καταλαβαίνουμε είναι ότι μία τέτοια φουρνιά ταινιών θα ξεκινήσει μία συζήτηση στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού, που κανείς δεν θέλει να συζητήσει. Την οπλοκατοχή. Πέρα όμως από αυτό, ίσως κανείς δεν θέλει να δει μία ιστορία που δεν έχει, όχι απαραίτητα happy end, αλλά τουλάχιστον μία λύση, ή έστω μία ελπίδα ότι τα πράγματα μπορεί και να αλλάξουν. Μιλάμε για την δεύτερη θητεία του Obama, και ήδη πριν από μερικές εβδομάδες είχαμε ακόμα ένα τέτοιο γεγονός το Oregon. Κινηματογραφικά, είναι ένα δύσκολο θέμα να διαχειριστείς. .

Το σίγουρο είναι ότι θα βρεθεί, όπως γίνεται πάντα άλλωστε, εκείνος ο σκηνοθέτης, εκείνος ο παραγωγός και εκείνος ο πρωταγωνιστής, που θα τολμήσουν να αφηγηθούν μία ιστορία πάνω σε αυτό το θέμα. Και, όπως γίνεται πάντα άλλωστε, η συζήτηση θα ξεκινήσει και το κοινό, δηλαδή οι πολίτες αυτού του κόσμου θα πάρουν θέση. Και τότε και μόνο τότε το θέμα θα αναλυθεί από αυτούς που θα έπρεπε.


Περισσότερο σινεμά στο Cinefreaks.gr