Στο 3ο The Free Press γράφουμε για την μετανάστευση. Διαβάστε γιατί…

Author: Share:

Στα πρώτα δύο τεύχη του The Free Press είχαμε γράψει για (πολύ) σινεμά και τηλεόραση, για βιβλία και όμορφες μουσικές, για θέματα τεχνολογίας, που έχουν γίνει καθημερινότητά μας. Στο επόμενο τεύχος όμως ασχολούμαστε με ένα πολύ μεγάλο θέμα: την μετανάστευση. Γιατί;

Πριν από λίγες εβδομάδες βρεθήκαμε σε μια ταβέρνα, στην περιοχή της Επάνω Σκάλας στην Μυτιλήνη. Ξαφνικά διαπιστώσαμε πως ένα τζιπ του Λιμενικού είχε σταθμεύσει με αναμμένο τον «φάρο» στο καρνάγιο, δίπλα από το Κάστρο. Κάποια καταδίωξη, που κατέληξε εκεί; Όχι.

Ένας άγνωστος αριθμός μεταναστών επέβαιναν σε μια βάρκα, η οποία βυθίστηκε λίγες εκατοντάδες μέτρα μακριά από την ακτή. Οι επιβάτες της έφτασαν κολυμπώντας μέχρι τα βράχια του παλιού λιμενοβραχίωνα, ανάμεσα τους γυναίκες και παιδιά, που φώναζαν για βοήθεια. Οι άνδρες του λιμενικού, για πολλές ώρες τους παρακολουθούσαν, καθώς οι καιρικές συνθήκες και το σκοτάδι δεν τους επέτρεπαν να πλησιάσουν.

Αυτός ο ήχος του αέρα, που σφύριζε και έφαιρνε μαζί του τις παιδικές φωνές, που εκλιπαρούσαν για βοήθεια δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό. Σύμφωνα με στοιχεία του Λιμενικού Σώματος, που δημοσίευσε η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ στις 14 Απριλίου, κατά το τρίμηνο Ιανουάριος – Μάρτιος 2015, πέρασαν στην Ελλάδα μέσω θάλασσας και με διάφορα μέσα 10.445 άτομα, τέσσερις φορές περισσότερα απ’ ότι το ίδιο ακριβώς διάστημα, το 2014. Από αυτούς, οι 4.500 πέρασαν στην χώρα μας μέσω της Λέσβου.

Ζούμε σε μία χώρα που για δεκαετίες ολόκληρες είχε συνηθίσει να μιλά μόνο Ελληνικά. Ο κόσμος είχε συνηθίσει να βλέπει ανοιχτόχρωμες επιδερμίδες γύρω του και οι πιο σκούρες και μαύρες του φαίνονταν περίεργες, ασυνήθιστες, εχθρικές. Και ακόμη το ίδιο φαίνονται σε πολλούς από μας, ας έχουμε γίνει πλέον μια αρκετά πολιπολιτισμική κοινωνία. Aς έχουμε ξαναγίνει μετανάστες οι ίδιοι. Ας βλέπουν εμάς σαν σκουρόχρωμους οι άλλοι Ευρωπαίοι.

Η πόλη μας, όπως όλη η χώρα, όπως όλη η Μεσόγειος αντιμετωπίζει ένα νέο μεγάλο κύμα μετανάστευσης, από πρόσφυγες κυρίως από την Συρία, αλλά και άλλες χώρες όπως το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, το Μπαγκλαντέζ. Δεν θα αναφερθούμε στο θέμα σαν πρόβλημα, καθώς πρόβληματα έχουν οι ίδιοι οι πρόσφυγες και μετανάστες που έρχονται στην Ευρώπη. Πρόβληματα όπως πολέμους, αυταρχικά καθεστώτα, επιθέσεις αυτοκτονίας. Αν κάποιος είναι ή δείχνει gay σε πολλές από τις χώρες εκείνες μπορεί να καταλήξει νεκρός ανα πάσα στιγμή. Το ίδιο και αν δεν τηρεί τους αυστηρούς, μεσαιωνικούς κανόνες της θρησκείας, το ίδιο αν είναι απλά άτυχος και βρεθεί εκεί που δεν πρέπει την ώρα που δεν πρέπει. Από αυτά τα προβλήματα, προσπαθούν να ξεφύγουν οι άνθρωποι που φτάνουν καθημερινά στο νησί μας.

Εμείς βέβαια έχουμε ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα, που δεν είναι άλλο από το μεταναστευτικό. Ναι το δικό μας μεταναστευτικό με τις ορδές νέων που φέυγουν από την χώρα για μέρη όπως η Γερμανία, η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία αλλά και ακόμη πιο μακρινά όπως η Βόρεια Αμερική, η Αυστραλία, ακόμα και το Κατάρ!

Μιλήσαμε λοιπόν με Σύριους και Αφγανούς μετανάστες στην Ελλάδα, κάναμε μαζί τους το ταξίδι μέχρι τον Πειραιά, και είδαμε κάποιες μεταγενέστερες εκδοχές των ίδιων ανθρώπων στην Κεντρική Ευρώπη. Συναντηθήκαμε επίσης με τους εθελοντές του «Χωριού του Όλοι Μαζί», της οργάνωσης που στηρίζει στο νησί μας τους πρόσφυγες και τους μετανάστες αλλά και με Έλληνες μετανάστες στο εξωτερικό, για να δούμε πως ζουν εκείνοι εκεί που είναι αλλά και πως βλέπουν τους μετανάστες που έρχονται στην Ελλάδα.

Όλα αυτά θα μπορέσετε να τα διαβάσετε στο 3ο τεύχος του The Free Press που θα κυκλοφορήσει στις 20 Μαΐου.