Leon of Athens: Στην Ελλάδα οι συνθήκες διαλύουν τους καλλιτέχνες

Author: Share:

Έλληνας τραγουδοποιός με διεθνή εμβέλεια και καλλιτεχνική ακτινοβολία. Εκπρόσωπος της indie rock σκηνής με δύο στέρεους μουσικά δίσκους στο δυναμικό του και έναν ακόμη που βρίσκεται στα σκαριά. Ο λόγος για τον Leon Of Athens (κατα κόσμο Τιμολέων Βερέμη) ο οποίος με το μουσικό του έργο έχει κερδίσει κοινό και κριτικούς σε Ελλάδα, Αγγλία, Γερμανία και Αμερική.

– Το πραγματικό σου όνομα είναι Τιμολέων Βερέμης. Το Leon Of Athens πώς προέκυψε;

Το Leon είναι το δεύτερο συστατικό από το Τιμολέων. Όσο βρισκόμουν και έπαιζα μουσική στην Ελλάδα το χρησιμοποιούσα. Όταν πήγα στην Αγγλία όμως, παρατήρησα ότι ήταν ένα αρκετά κοινό και συνηθισμένο όνομα, οπότε σκέφτηκα να το κρατήσω δίνοντας ταυτόχρονα και ένα στίγμα του τόπου από τον οποίο προέρχομαι. Ένας φόρος τιμής ουσιαστικά της χώρας που μεγάλωσα και έζησα ένα μεγάλο διάστημα της ζωής μου.

-Πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη μουσική;

Στη φιλοσοφία της μουσικής μπήκα χάρη στην επιρροή του πατέρα μου. Ξεκίνησα στα πέντε μου χρόνια με πιάνο και κιθάρα. Σταμάτησα για κάποιο χρόνο και στην εφηβεία έκανα μαθήματα κλασσικής κιθάρας. Στην αρχή δε μου άρεσε η διαδικασία αλλά στην πορεία άρχισε να μου κινεί το ενδιαφέρον με αποτέλεσμα να ξεκινήσω να γράφω στίχους και μελωδίες.

-Ποιά ήταν τα ακούσματα σου;

Επιρροή είχα στα ακούσματα από τον αδερφό μου ο οποίος είχε μια καλή δισκοθήκη με ποπ και ροκ δίσκους από τη δεκαετία του ’60 μέχρι τη δεκαετία του 90. Beatles, David Bowie, Queen, Red Hot Chilli Peppers. Και από την άλλη φυσικά με επηρέασε η μουσική που άκουγε ο πατέρας μου. Μάνο Χατζιδάκι, Μίκη Θεοδωράκη, Μάνο Λοΐζο. Σημαντική υπήρξε και η παρουσία της Μαρίας Φαραντούρη η οποία ήταν οικογενειακή μας φίλη, οπότε το καλό ελληνικό τραγούδι έφτασε εύκολα στα αυτιά μου.

-Από ελληνικό ροκ τι άκουγες;

Μου άρεσε πολύ ο Παύλος Σιδηρόπουλος, οι Τρύπες, τα Ξύλινα Σπαθιά, τα Μωρά Στη Φωτιά και οι Στέρεο Νόβα.

-Πότε αντιλήφθηκες ότι θα ασχοληθείς με τη μουσική ενεργά στη ζωή σου;

Στην τελευταία τάξη του σχολείου επέλεξα να αφιερωθώ στη μουσική. Ουσιαστικά άρχισα να ασχολούμαι έντονα και αποκλειστικά αφού τελείωσα τις σπουδές μου γύρω στα 22, αλλά στην τελευταία χρονιά του σχολείου το συνειδητοποίησα.

-Τι θα ήθελες να γίνεις αν δε σε κέρδιζε η μουσική;

Θα ήθελα πολύ να γίνω σκηνοθέτης. Αν και είναι ένας άλλος τρόπος έκφρασης, παραμένει μια ίδια φιλοσοφία το να είσαι πίσω από τη κάμερα.

-Ποιοι σκηνοθέτες σου αρέσουν;

Ο Λαρς Φον Τρίερ, ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ, ο Μίλος Φόρμαν, ο Μάρτιν Σκορτσέζε και ο Φράνσις Φορντ Κόπολα.

-Κατά τη διάρκεια της μουσικής σου παραγωγής στην Ελλάδα τί αποκόμισες ως εμπειρία;

Ουσιαστικά εδώ ξεκίνησα να κάνω τα πρώτα μου βήματα. Στην Αγγλία μετακόμισα και βρέθηκα τα δύο τελευταία χρόνια, στα 27 μου. Στην Ελλάδα υπάρχει άφθονο ταλέντο και αρκετά ιδιαίτερες περιπτώσεις καλλιτεχνών οι οποίοι λόγω της έλειψης υποδομών δεν μπορούν να κάνουν αυτά που θέλουν. Έχουν αντίξοες συνθήκες να αντιμετωπίσουν και αυτό τους διαλύει.

-Πώς πήρες την απόφαση να κυνηγήσεις το όνειρό σου εκτός συνόρων;

Ακριβώς ένας λόγος ήταν αυτό που περιγράφω και παραπάνω. Οι δύσκολες συνθήκες που επικρατούν. Βεβαίως, ο βασικός λογος ήταν το γεγονός ότι γράφω αγγλόφωνο ροκ και θα έπρεπε να δοκιμάσω να φύγω εκτός Ελλάδας σε μικρή ηλικία γιατί μετά θα ήταν πιο δύσκολο. Σκέφτηκα ότι θα διευκόλυνε τα πράγματα και η παρουσία του αδερφού μου αλλά και φίλων στην Αγγλία.

-Πώς αισθάνθηκες για αυτήν την απόφαση;

Νομίζω ότι έκανα καλά για τη χρονική στιγμή που το αποφάσισα αλλά δε θα έμενα ολοκληρωτικά εκεί. Για αυτόν το λόγο, παρά το ότι έχω ως βάση την Αγγλία, φροντίζω να πηγαινοέρχομαι. Αρχικά αισθάνθηκα λύπη που αποχωρίστηκα τον τόπο μου και τους ανθρώπους μου, αλλά ταυτόχρονα απίστευτη χαρά καθώς βρέθηκα σε ένα περιβάλλον που θα μου επέτρεπε να λειτουργήσω όπως ακριβώς ένιωθα.

-Πώς ήταν τα πράγματα στην αρχή;

Στην αρχη ήταν δύσκολα μέχρι να καταλάβω τη νοοτροπία της χώρας αυτής αλλά και το μέγεθος της βιομηχανίας. Πού παίζεται η μουσική που παίζω, πώς θα πρέπει να λειτουργώ… Αυτή η μετάβαση στη νέα πραγματικότητα κράτησε ένα χρόνο.
-Η κίνησή σου να «μεταναστεύσεις» έχει γίνει μια συνήθης διαδικασία για τον σημερινό ελληνικό πληθυσμό. Τι σκέψεις σου γεννάει αυτό το κοινωνικό φαινόμενο;

Το βρίσκω λυπηρό. Φεύγουν άνθρωποι που έχουν να προσφέρουν πολλά στην Ελλάδα, αλλά δυστυχώς λόγω της έλλειψης υποδομών δε μπορούν να βρουν γόνιμο έδαφος έκφρασης και δραστηριοποίησης.

-Γιατί φτάσαμε εδώ; Πιστεύεις ότι μπορεί να αλλάξει αυτή η κατάσταση;

Για πολλούς λόγους. Έλλειψη παιδείας, δικαιοσύνης, αξιοκρατίας και ισονομίας είναι μερικοί από τους πολλούς. Δε γίνεται να μην αλλάξει πια, αλλιώς θα διαλυθούμε. Αν δεν κατανοήσουμε ότι κάπου κάναμε λάθος και δε προσπαθήσουμε να βελτιωθούμε, τότε το παιχνίδι χάθηκε.

Το videoclip του τραγουδιού σου ‘Baby Asteroid’ σκηνοθετήθηκε από τον επίσης διεθνούς κύρους Έλληνα σκηνοθέτη Γιώργο Λάνθιμο. Πώς προέκυψε η συνεργασία σας;

Ήθελα να συνεργαστώ μαζί του. Κάποια στιγμή που εκείνος βρισκόταν στην Αγγλία και ενώ εγώ είχα μετακομίσει εκεί πρόσφατα, του έγραψα ένα γράμμα εκφράζοντάς του το θαυμασμό μου, πληροφορώντας τον ποιος είμαι και λέγοντάς του πως θέλω να συνεργαστώ μαζί του. Βρεθήκαμε από κοντά, μιλήσαμε και τελικώς συνεργαστήκαμε.

Τα τραγούδια σου έχουν αγγλικό στίχο. Έχεις σκεφτεί να γράψεις στα ελληνικά;

Το έχω σκεφτεί και μάλιστα κατά καιρούς έχω γράψει τραγούδια με ελληνικό στίχο. Ο λόγος που γράφω στα αγγλικά είναι το γεγονός ότι η μουσική που άκουγα όταν ξεκίνησα τη σύνθεση ήταν τέτοιου είδους και επίσης η καταγωγή του πατέρα μου που ήταν ελληνοαμερικάνος. Εκφράζομαι καλύτερα με αυτή τη γλώσσα στο συγκεκριμένο είδος μουσικής που γράφω.

-Πιστεύεις ότι αν έγραφες ένα κομμάτι σε ελληνικό στίχο θα προκαλούσε επιτυχία;

Νομίζω ότι αν συνοδευότανε με ελληνικό ήχο, θα είχε ενδοαφέρον σε σκηνές του εξωτερικού.

-Τι σκέφτεσαι αναλογιζόμενος τις μέχρι τώρα δισκογραφικές σου δουλειές;

Οι δυο μου δίσκοι είναι αρκετά διαφορετικοί μεταξύ τους. Ο πρώτος κινείται στη folk μουσική, ενώ ο δεύτερος είναι πιο ηλεκτρικός. Τώρα ετοιμάζω τα τραγούδια για τον καινούριο μου δίσκο, αλλά δεν έχω σκεφτεί ακόμα πώς θα τα ντύσω ενορχηστρωτικά. Όπως τον φαντάζομαι, θα είναι συγγενικός με τον δεύτερο δίσκο μου.

-Τι καθορίζει την επιτυχία ενός τραγουδιού;

Ο στίχος, η μουσική, η φωνή και φυσικά η ενορχήστρωση.

-Τι άνθρωπος είναι ο Leon Of Athens;

Είναι τελειομανής, οργανωτικός, αγχώδης, παρορμητικός και ανυπόμονος.

-Φοβάσαι κάτι;

Φοβάμαι τα άκρα. Τόσο των ανθρώπων όσο και σε υψόμετρο.

-Τι συμβουλή θα έδινες σε κάποιο νέο άνθρωπο για να πραγματοποιήσει τα όνειρά του;

Θα τον συμβούλευα να μην απογοητεύεται από τις δυσκολίες, να αναζητάει την αλήθεια και να μην επαναπαύεται ποτέ.

Περισσότερες μουσικές συνεντεύξεις στο StraightOnMusic.com

Δημοσιεύθηκε στο 3ο τεύχος του The Free Press